:: Wstęp

Od początku powstania roweru w XIX wieku zmorą
cyklistów były wszelkie nierówności, które musiały pokonać koła.
Biorąc pod uwagę że pierwsze rowery toczyły się na oponach z lanej
gumy oraz stan ówczesnych dróg (brukowane) jazda na welocypedzie
wymagała niemałego zacięcia. W 1888 roku irlandzki weterynarz John
Dunlop poraz pierwszy zastosował ogumienie pneumatyczne - wykonane
z kawałka węża ogrodowego połączonego w pierścień. Dopiero od tego
wynalazku rozpoczął się złoty okres roweru. Dzięki wynalazkowi weterynarza
rower stał się wygodnym środkiem poruszania się a jazda na nim przyjemnością.
Ta historia uświadamia jak ważna w początkowej historii rozwoju
roweru była sprawa komfortu jazdy osiągniętego przez amortyzowanie
nierówności poprzez oponę.
Amortyzacja kojarzy się głownie z różnego rodzaju wahaczami czy
też sprężynami. Przecież tak naprawdę każdy rower posiada minimalną
amortyzację - jest to realizowane za pomocą ugięć opony wypełnionej
powietrzem, ramion i nóg rowerzysty , sprężyny siodełka, a widełek
przednich, a nawet rękawiczek. Każdy z tych elementów minimalnie
potrafi się ugiąć podczas przejeżdżania nierówności, a dla rowerzysty
liczy się suma tych ugięć.
Wynalezienie roweru górskiego zapoczątkowało gwałtowny rozwój zawieszenia
amortyzowanego. Tutaj już nie chodziło o komfort jazdy, ale o bezpieczeństwo.
Głównym motorem powstania rowerów tego typu była chęć szalonych
zjazdów z góry bynajmniej nie po szosie ale po wybojach i korzeniach
drzew. Trafienie przy szybkości 60 km/h na kamień na rowerze skończyłoby
się z pewnością na katapultowaniu się z trasy. Zastosowanie widełek
elastycznie ustępujących pod naporem przeszkody zwiększa znacznie
bezpieczeństwo jazdy. To właśnie dzięki temu wynalazkowi możliwe
jest uzyskiwanie przez kolarzy górskich zawrotnych szybkości w terenie
- nawet do 80 km/h. Dla rowerzystów preferujących spokojną jazdę
po alejkach i ścieżkach rowerowych większe znaczenie ma komfort
jazdy.
Główną funkcją amortyzatora przedniego nie jest wbrew pozorom podwyższenie
komfortu jazdy, ale bezpieczeństwa. Podobnie jak w samochodach i
motorach to właśnie zawieszenie odpowiada za stały kontakt przedniego
koła z nawierzchnią Koło które znajduje się w powietrzu po wybiciu
się z przeszkody - np. kamienia nie służy do niczego rowerzyście
- ani nie można zmienić nim kierunku jazdy, ani nie można zahamować.
Do góry
:: Resorowanie
i tłumienie

Zawieszenie powinno spełniać dwie funkcje: resorowania i tłumienia.
Resorowanie to kontrolowane ugięcie się części sprężynującej pod
naciskiem - czyli przykładowo ugięcie się widelca po najechaniu
na kamień. Element resorujący przyjmuje na siebie energię zderzenia
i musi ja oddać. Za to jest odpowiedzialny tłumik - to właśnie on
zapobiega spontanicznemu oddaniu całej zgromadzonej energii z powrotem
do koła. Brak tego elementu spowodowałby że owszem rowerzysta przejechałby
przeszkodę, ale zaraz za nią kierownica wyskoczyła by w górę niczym
odbita piłka.
Jako elementy resorujące są wykorzystywane następujące media:
| Medium |
Zalety
|
Wady
|
|
sprężyna
|
- pozwala na uzyskanie dużego skoku
- duża czułość i trwałość
- liniowa charakterystyka ugięcia
|
|
|
powietrze
|
|
- trudność w zapewnieniu szczelności konstrukcji
- awaryjność
- progresywna charakterystyka ugięcia
|
|
elastomer
|
- niska waga i cena
- dobre właściwości sprężynujące
- bezawaryjność bezobsługowość
|
- wrażliwość na niską temperaturę
- mała czułość
|
Jako elementy tłumiące są wykorzystywane następujące media:
| Medium |
Zalety |
Wady |
|
elastomer
|
- niska waga i cena
- bezawaryjność i bezobsługowość
|
- wrażliwość na niską temperaturę
- mała czułość
- słabe własności tłumiące
|
|
zamknięty system powietrzny
|
- dobre tłumienie
- duże możliwości regulacji
|
- trudność w zapewnieniu szczelności konstrukcji
- awaryjność
- wysoka cena
|
otwarty system
powietrzny
|
- niska cena
- bezawaryjność i bezobsługowość
|
- słabsze tłumienie
- małe możliwości regulacji
|
|
zamknięty cartrige powietrzny
|
- dobre tłumienie
- duża czułość
- bezawaryjność i bezobsługowość
|
- trudność w zapewnieniu szczelności konstrukcji
- większa waga
|
|
olej
|
zamknięty cartrige olejowy
|
|
|
otwarta kąpiel
olejowa
|
|
|
Z uwagi na te dwa elementy możemy podzielić amortyzatory na:
- sprężynowe
- elastomerowe
- elastomerowo-sprężynowe
- olejowo-sprężynowe
- powietrzny
- olejowo-powietrzne
Do góry
:: Podział ze wzgledu
na medium resorująco - tłumiace

amortyzatory sprężynowe
Elementem resorującym jest stalowa sprężyna. Tłumienie
jest realizowane poprzez opór cierny goleni, oraz gumowego ochraniacza.
Ta konstrukcja jest najtańsza i najprymitywniejsza - właściwie ciężko
tu mówić o prawdziwym tłumieniu. Widelec będzie przede wszystkim
sprężynował. Stosowane są najtańszych rowerach.
amortyzatory elastomerowe
Elastomer to tworzywo sztuczne zachowujące się podobnie
jak sprężyna, z tą różnicą że oprócz funkcji resorującej spełnia
również funkcję tłumiącą. Dzięki traceniu energii przez ocierające
się nawzajem łańcuchy polimerowe w strukturze elastomeru tworzywo
szybko się ściska, a wolno rozpręża. Tutaj więc ten sam materiał
jest medium ściskającym i tłumiącym. W łatwy sposób można regulować
twardość zawieszenia - przez dobór odpowiednich wałków - kawałków
elastomera, oznaczonych różnymi kolorami.
Największymi zaletami takich konstrukcji są: niska waga i cena,
bezawaryjność i prostota obsługi. Największa wada to wrażliwość
na temperatury; im niższa, tym tworzywo staje się coraz twardsze.
Pewnym wyjściem może być stosowanie w niskich temperaturach miękkich wałków.
Amortyzatory elestomerowe wyróżniają się niewielkim skokiem, stąd
też pomysł powstania kolejnej konstrukcji.
amortyzatory elastomerowo-sprężynowe
Resorowanie jest realizowane zarówno przez elastomer
jak i sprężynę. Dzięki temu możliwe jest zwiększenie skoku. Oczywiście
zostaje to odkupione większą wagą.
amortyzatory olejowo-sprężynowe
Medium ściskane to sprężyna wykonana ze stali chromowo-molibdenowej,
lub w najlżejszych i najdroższych wersjach z tytanu. Tłumienie jest
realizowane za pomocą oleju, który jest najdoskonalszym, jak dotąd
medium tłumiącym, o czym może świadczyć jego powszechne stosowanie
w amortyzatorach w samochodach, czy motocyklach. Tłumienie odbicia
odbywa się spowolnienie przepływającego oleju pomiędzy odpowiednim
systemem kanalików, tłoczków i zaworków. W uproszczeniu: podczas
ściskania amortyzatora olej jest przetłaczany przez otworki o średnicy
większej, a w drodze powrotnej zaś o średnicy mniejszej co powoduje
wytracenie energii odbicia.
Dzięki liniowej charakterystyce ugięcia sprężyny, amortyzatory
pozwalają wykorzystać w sposób płynny cały skok widelca.
Ten typ zapewnia wszechstronna regulację - twardość zawieszenia
(przez wymianę sprężyny) oraz stopień tłumienia (przez zmianę gęstości
oleju).Olej stanowiący medium tłumiące może znajdować się w zamkniętym
cartidge lub w otwartej kąpieli.
| zamknięty cartidge olejowy - zamknięty
i fabrycznie uszczelniony cylinder w którym znajduje się jeden,
lub więcej tłoków posiadających otwory, przez które przepływa
olej. Zaletami takiego systemu jest bardzo dobre tłumienie oraz
"czystość" konstrukcji - rozbierając amortyzator,
nie musimy się martwić że wycieknie nam olej. Wady to duża masa,
oraz konieczność wymiany całego kompletnego cartidgea w przypadku
jego awarii. |
otwarta kąpiel olejowa - sprężyna jest
zanurzona bezpośrednio w oleju, więc rozbierając widelec musimy
uważać żeby go nie wylać. Tłumienie jest realizowane znowu przez
tłok z otworkami. Olej służy nie tylko do tłumienia, ale również
do smarowania całej wewnętrznej konstrukcji i odprowadzania
ciepła powstałego przy przeciskaniu się oleju przez otwory. Dzięki
temu że niewielka ilość oleju przedostaje się na powierzchnię
roboczą goleni jest ona również stale smarowana i zapewnia dużą
czułość widelca. Tłumienie jest gorsze niż w zamkniętym systemie,
ale te modele mają niższa wagę. |
W amortyzatorach sprężynowo-olejowych problemem może być powstawanie
podciśnienia spieniającego oleju co powoduje spadek tłumienia.
Amortyzatory tego typu mają zastosowanie przede wszystkim w rowerach
zjazdowych, oraz tam gdzie nie jest istotna najniższa waga.
amortyzatory powietrzne
W czystej postaci - gdy powietrze stanowi zarówno element
ściskany jak i tłumiący, jest rzadko spotykana konstrukcją. Największą
zaletą zastosowanego medium jest jego waga - jak wiadomo powietrze
nie waży wiele. Ten typ wymaga jednak zastosowania wysokiej jakości
uszczelnień
amortyzatory olejowo-powietrzne
Jest wynikiem połączenia najlepszych cech amortyzatorów
powietrznych oraz olejowych: niskiej wagi, dużej czułości i dobrego
tłumienia. Funkcję sprężynowania pełni tutaj powietrze, a tłumiącą
olej. Amortyzatory tego typu należą do najwyższej klasy, są lekkie
i doskonale spełniają swoje zadanie tłumienia wszelkich nierówności.
Z powodu wysokiego stopnia skomplikowania, nie należą do najtańszych.
Również wszechstronna regulacja zarówno resorowania - przez zmiany
ciśnienie powietrza, jak i tłumienia -przez zmianę gęstości oleju
przysparza im wielu zwolenników. Wadą tego systemu jest progresywna
charakterystyka ugięcia - im bardziej sprężone jest powietrze tym
bardziej twardy robi się widelec (podobny efekt można zauważyć przy
ściskaniu strzykawki)
Do góry
:: Podział ze
względu na konstrukcję

| Teleskopowe |
Dwupółkowe
(i trzypółkowe) |
Upside down |
| Skonstruowane są z dwóch goleni (rur) - z których jedna w
wyniku pokonywania nierówności terenu wsuwa się w drugą. Jest
to zdecydowanie dominująca konstrukcja w amortyzowanych widelcach
przednich w rowerach. |
- w amortyzatorze występują dwa (trzy) elementy (półki)
łączące golenie. Stosowanie takiej konstrukcji zapewnia dużą
sztywność widelca. Główne zastosowanie to jazda zjazdowa (DH). |
- w odróżnieniu od klasycznej konstrukcji dolne golenie wchodzą
w górne. Wymagaja stosowania hamulców tarczowych. Stosowane
głównie w rowerach zjazdowych |
|
|
|
| Ze sztywna osią |
W rurze sterowej |
| stosowany zazwyczaj w połączeniu z konstrukcjami upside down
- wymagają stosowania kół ze specjalnymi piastami. Oś o średnicy
20-30 mm zapewnia wyższą sztywność. |
.amortyzacja i tłumienie odbywa się w rurze sterowej widelca
a nie w jego goleniach. Rozwiązanie stosowane od lat przez firmę
Cannondale. Widelec taki ma mniejsza wagę i większa sztywność. |
|
|
| Jednostronne |
Panografowe |
| Jest to widelec o konstrukcji upside-down z jedna tylko golenią.
Nowatorską konstrukcję stosuje jedynie firma Cannondale. |
Działają na zasadzie równoległoboku, odporny na siły skręcające.
Mimo niewątpliwych zalet (sztywność) skomplikowana konstrukcja
nie zachęca firm do produkowania tej konstrukcji. |
|
|
Do góry
:: Regulacja Amortyzatora

Naprężenie wstępne - dotyczy medium sprężynującego - jest
to wstępne ugięcie (twardość) amortyzatora pod wpływem ciężaru rowerzysty.
Każdy amortyzator należy dostosować do wagi swojego właściciela;
wartość powinna być na tyle duża, żeby nie dopuszczać do dobijania
przy dużych obciążeniach, a jednocześnie na tyle mała, żeby pozwolić
na wykorzystanie pełnego zakresu skoku zawieszenia.
Tłumienie kompresji - to regulacja szybkości uginania się
amortyzatora
Tłumienie powrotu - to regulacja tłumienia podczas odbijania
widelca (ruch od stanu ugięcia do momentu powrotu do maksymalnego
skoku)
Blokada skoku - możliwość całkowitego zablokowania pracy
amortyzatora. Przydaje się podczas jazdy po płaskim terenie pozbawionym
nierówności - np. asfalcie. Zapobiega to tzw. pompowaniu - stracie
energii pedałowania, która jest tłumiona przez amortyzator.
Do góry
:: Odnośniki do stron WWW
producentów

Do góry
|
| |
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
(c) 1995-2010 Wszelkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie oraz wykorzystywanie artykułów publikowanych
w witrynie www.wrower.pl bez zezwolenia zabronione. |
|