|
Absurd Expedition 2008 - Pedal Revolution
Planem ekspedycji będzie pierwsza w historii próba samotnego pokonania
rowerem najbardziej wysuniętego na północ obszaru Chang Tang znajdującego
się w północno zachodnim Tybecie. Zaplanowana trasa prawdopodobnie
nigdy nie zostały przemierzona, na pewno nie w pojedynkę i bez żadnego
wsparcia z zewnątrz. Moim celem jest dotarcie na rowerze z Kathmandu
do wioski Gerze w centralnym Tybecie, skąd dalej będę kierował się
na północ przez niedostępne i bezludne tereny o średniej wysokości
5000 m npm, aż do osiągnięcia najbliższej cywilizacji w wiosce Karasay
znajdującej się na obrzeżach pustyni Taklamakan. W ciągu tego okresu
prawdopodobnie nie będę miał możliwości spotkania człowieka. Podczas
trwania wyprawy przyjdzie mi się zmierzyć z przełęczami o wysokości
względnej przekraczającej najwyższe drogowe przełęcze świata, potężnymi
wiatrami, zamieciami śnieżnymi i temperaturami spadającymi w nocy
do - 30 C. Zakończenie wyprawy powodzeniem potwierdzi, iż do pokonania
tej części Chang Tang nie jest koniecznym angażowanie potężnych
karawan zwierząt, bądź używanie zaawansowanych technicznie pojazdów
terenowych.
Do góry
Uczestnik
Piotr Milaniak
Zaczynał małymi krokami od jazdy rowerem po Europie co było bodźcem
do kolejnych wyjazdów, do jeszcze bardziej odległych miejsc. Dotychczas
zrealizowane projekty:
- Rok 2000 - Wielka Brytania (przez Niemcy, Holandię, Belgię oraz
Francję)
- Rok 2001 - Ukraina (Karpaty)
- Rok 2002 - Austria (Alpy)
- Rok 2004 - Kirgizja (Tien Shan)
- Rok 2005 - Ukraina (Karpaty)
- Rok 2006 - Indie (Ladakh, Himalaje)
- Rok 2007 - Pakistan (Karakorum), Chiny (Tybet Zachodni)
Do góry
Wsparcie
Odważne projekty wymagają dużego wysiłku i współdziałania wielu
osób, jednak to współdziałanie opłaca się wszystkim zaangażowanym
stronom. Obecnie prowadzone są rozmowy z firmami, którym możliwe
jest zaoferowanie profesjonalnej reklamy poprzez patronat medialny.
Do góry
Cele wyprawy
- pierwsza w historii próba samotnego pokonania rowerem jednego
z najbardziej niedostępnych miejsc na Ziemi - obszaru Chang Tang
znajdującego się w północno - zachodnim Tybecie;
Ważniejsza od ustanawiania jakichkolwiek rekordów jest sama perspektywa
prawie dwumiesięcznego pobytu w warunkach całkowitego odosobnienia;
wyprawa postawi mnie sam na sam z wszystkimi moimi słabościami,
przewartościuje wszystko i każe na nowo docenić najprostsze rzeczy.
- w przypadku zakończenia wyprawy powodzeniem, potwierdzenie iż
do pokonania tej części Chang Tang
nie jest koniecznym angażowanie potężnych karawan zwierząt, bądź
używanie zaawansowanych technicznie pojazdów terenowych;
- sporządzenie szczegółowej bazy informacyjnej pomocnej w realizacji
wypraw w te regiony;
- utrwalenie wydarzeń wyprawy przy pomocy blogu wyprawowego oraz
materiału zdjęciowego;
Do góry
Planowana trasa
Całą trasę można podzielić na 5 etapów:
Etap nr 1 - Kathmandu-Lhaze (dystans: 500 [km], czas: 10 dni +
aklimatyzacja)
Po opuszczeniu stolicy Nepalu, przez kolejne 500 km będę podążał
słynną Friendship Highway łączącą Kathmandu ze stolicą Tybetu -
Lhasą. Na tym odcinku mam do pokonania kilka wysokogórskich przełęczy
o wysokości względnej powyżej 5000 m, w związku z czym absolutnie
koniecznym jest prawidłowa aklimatyzacja na którą przewidziane jest
dodatkowych kilka dni. Kolejne trzy etapy trasy będą etapami "rozgrzewkowymi",
podczas których stopniowo będę przyzwyczajał mój organizm do surowego,
tybetańskiego klimatu.
Etap nr 2 - Lhaze-Raga (dystans: 300 [km], czas: 6 dni)
Lhaze znajduje się na przecięciu dwóch słynnych dróg: wyżej wspomnianej
Friendship Highway oraz traktu prowadzącego przez cały Tybet Zachodni
o długości 3000 km, który łączy Kashgar z Lhasą. Po pokonaniu kolejnych
przełęczy dotrę do wioski Raga z której będę kontynuował wyprawę
na północ, w kierunku wioski Gerze.
Etap nr 3 - Raga-Gerze (dystans: 400 [km], czas: 10 dni)
Na tym etapie, w trakcie dalszego przemieszczania się w kierunku
północnym okolice stopniowo będą stawały się coraz bardziej niedostępne.
Trasa będzie prowadziła do wioski Gerze usytuowanej na południowych
obrzeżach Chang Tang, w której planuje uzupełnić moje zapasy jedzenia
na dalsza część wyprawy.
Etap nr 4 - Gerze-Karasay (dystans: 900 [km], czas: 45-50 dni)
Gerze - ostatnie miejsce, gdzie istnieje możliwość uzupełnienia
i zdobycia dodatkowych zapasów jedzenia, które będą musiały wystarczyć
na dalsze 50 dni trwania ekspedycji. Po dotarciu do jeziora Bagdad,
a następnie pokonaniu przełęczy Keriya Shankou będę kontynuował
wyprawę podążając szlakiem migracji tybetańskich antylop do miejsca
ich narodzin tj. jeziora Shor a dalej do źródeł rzeki Selektuz.
Ostatnia część trasy będzie prowadzić przez kamienistą pustynię,
aż do napotkania pierwszej ludzkiej osady w wiosce Karasay. Podczas
tego etapu prawdopodobnie nie będę miał możliwości zobaczenia ludzi.
Trasa ta prawdopodobnie nigdy nie została przemierzona.
Etap nr 5 - Karasay-Andirlangar (dystans: 110 [km], czas: 3 dni)
Jeśli wszystko przebiegnie zgodnie z planem, Karasay będzie pierwszym
miejsce gdzie po prawie dwumiesięcznej przeprawie przez niezamieszkane
przez ludzi tereny będę miał możliwość dostania jakiegokolwiek jedzenia.
Po opuszczeniu wioski Karasay ostatnim etapem będzie przeprawa przez
pustynię Taklamakan do wioski Andirlangar.
Podczas przeprawy przez terytorium Chang Tang (etap nr 4) szacowany,
dzienny dystans do pokonania wynosi około 20 km. Dużym problemem
może okazać się znalezienie właściwej drogi, gdyż cały płaskowyż
pokryty jest dużą liczba traktów z których większość prowadzi do
"martwych" dolin.
Niezbędne zapasy jedzenia zostaną zakupione na miejscu. Wśród nich
znajdą się produkty o największym stosunku ilości kalorii do masy:
płatki owsiane, "zupki chińskie", makaron, wysokosłodzone mleko
sojowe w proszku, suszone owoce i warzywa, wysokokaloryczne herbatniki
tzw. "army biscuit" (z powodzeniem używane podczas mojej ostatniej
wyprawy w Tybecie - wartość energetyczna 250 g paczki to aż 1250
kcal), skondensowane mleko w tubkach oraz liofilizaty. Szacunkowa
masa jedzenia, którą będę spożywał każdego dnia wynosi 0.5 kg.
Dużym problemem może okazać się zdobycie wody spowodowane faktem
braku rzek wypływających z obszaru Chang Tang. Również woda pochodząca
z jezior, które znajdują się w tym regionie może być niezdatna do
picia z powodu zasolenia. Ziemia na tym obszarze, podobnie jak na
Biegunie Północnym i Południowym, jest trwale zmrożona i nawet jeśli
istnieje prawdopodobieństwo występowania wód gruntowych, to są one
niedostępne. Jedynym pewnym jej źródłem jest śnieg i lód, który
jest również bardzo trudny do zlokalizowania z powodu zalegania
go tylko w wyższych partiach. Dzienny zapas transportowanej wody
będzie wynosił 5 litrów, który będę starał się uzupełniać na bieżąco
każdego dnia w miarę możliwości.
Dodatkowa masa wynosząca 25 kg, którą będę musiał transportować
to mój ekwipunek (ubranie, namiot, śpiwór, narzędzia i zapasowe
części rowerowe) oraz około 10 litrów benzyny niezbędnej do gotowania
podczas tego okresu. Całkowita masa mojego bagażu będzie kształtowała
się na poziomie 60 kg.
Niestety, ale dokładne przewidzenie stanu nawierzchni dróg jest
niemożliwe. Z mojego doświadczenia zdobytego podczas ostatniej ekspedycji
rowerowej, gdzie miałem możliwość przemierzania obrzeży Chang Tang
pewnym jest: potężne piaszczysto - żwirowe stepy pokryte dodatkowo
kamieniami, lodowate strumienie i rzeki, mokradła, które w najgorszym
przypadku mogą uniemożliwić dalsza część ekspedycji i spowodować
jej zakończenie niepowodzeniem. Również liczne zamiecie śnieżne
mogą przyczynić się do całkowitego spadku widoczności i zatrzymać
mnie przed dalszym przemieszczaniem się.
Najprawdopodobniej przez większą część terenów będę zmuszony do
pchania roweru wraz z całym ekwipunkiem, gdyż jazda przy takim obciążeniu
i po takim typie nawierzchni jest praktycznie niemożliwa.
Po opuszczeniu ostatniego miejsca cywilizacji (Gerze) nie mam możliwości
aby otrzymać jakąkolwiek pomoc z zewnątrz, nawet w przypadku posiadania
systemu łączności satelitarnej; w sytuacji wypadku lub choroby mogę
liczyć tylko na siebie samego. Jeśli moje zapasy jedzenia skończą
się lub nie będzie możliwości zdobycia wody zdatnej do picia, katastrofa
jest faktem.
Do góry
Dane wyprawy
- liczba uczestników: 1 osoba
- uczestnicy: Piotr Milaniak
- termin: od lipca do września 2008
- czas trwania: 3 miesiące
- państwa: Nepal, Chiny
- regiony: Tybet, Kunlun, pustynia Taklamakan
- środek transportu: rower
- nocleg: namiot
- długość trasy: 2300 km
Do góry
Patronat medialny
Do góry
Mapa
Trasa podróży:

Do góry
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
(c) 1995-2007 Wszelkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie oraz wykorzystywanie artykułów publikowanych
w witrynie www.wrower.pl bez zezwolenia zabronione. |
|